Poszukujesz w lasach odpowiedzi albo chociaż ścieżki, która zaprowadziłaby cię z powrotem do domu. W pewnej chwili melodia srebrzystych fletów sprawia, że zbaczasz z ubitej ścieżki. Wędrujesz coraz głębiej w osnutą mgłą, wilgotną puszczę, byle tylko odnaleźć źródło czarownej muzyki. Wreszcie trafiasz na zasnutą pasmami mgły polanę, na której środku wyrasta na wpół przegniły pień drzewa. Na jego szczycie spoczywa stary, lecz misternie rzeźbiony, drewniany flet, który wzywa cię milcząco do siebie. W chwili, kiedy dotykasz instrumentu, melodia fletów, która cię tu sprowadziła, naraz się urywa, a nieprzeniknione, mgielne opary rozpraszają się pod naporem nagłego podmuchu wiatru.