Na nocnym niebie księżyc osiąga najwyższy punkt swej drogi. Drzewa zaczynają się przemieszczać i zmieniać pod wpływem wiatru, jakby straciły na materialności. Z koron wszystkich drzew w tym samym momencie zrywają się dziesiątki ptaków. Z oddali dochodzi ledwie słyszalna melodia, której ton to słabnie, to się wzmaga, niesiony podmuchem wiatru.
Z ciemności pośród krzaków wyłania się okryta płaszczem postać. U jej stóp gromadzi się wir magicznej energii.
– Czy to wy wtrąciliście się w nasze sprawy? – słychać głos kobiety obserwującej was podejrzliwie spod grubego kaptura. – Zresztą to bez znaczenia. Nie jesteście tu mile widziani – grozi. – Idźcie precz albo poniesiecie poważne konsekwencje.