Czujecie się, jakbyście wpadli w pętlę, przedzieracie się przez dżunglę, ale cały czas wracacie na tę samą ścieżkę. Nieważne, w którą stronę pójdziecie, rezultat zawsze jest taki sam. Błąkacie się tak już od wielu godzin, a może nawet dni. Tymczasem z góry, z koron drzew słychać tylko szydercze, odległe syczenie. Brak snu i jedzenia sprawiają, że padacie bez sił przy spróchniałym drzewie. Wzrok się wam rozmywa.