Marie Lambeau zawsze miała głos, za który można by zabić. Ludzie mówili na nią „Czarny Aksamit”. Powtarzali, że urodziła się, by śpiewać jazz, że ma magiczną moc - i być może mieli rację. W końcu piosenek, które zaczęła słyszeć w snach od dnia śmierci swej Grand-Mére, nie znała nigdy wcześniej. Głosy nie śpiewały w żadnym znanym na Ziemi języku, a melodie były zniekształcone i pełne niemożliwych dysonansów. Marie nigdy się nie dowiedziała, dlaczego jej Grand-Mére przeprowadziła się z Nowego Orleanu do Arkham. Ludzie nazywali Grand-Mère wiedźmą. Czy to oznacza, że w krwi Marie zaklęty jest nie tylko jazz?