Łkania umarłych odbijają się echem po lasach przy wtórze mamrotanych obietnic i wyszeptywanych gróźb. Jednak w chwili, gdy widmowa mgła przysłania słońce, wszędzie zalega cisza. Włosy stają ci dęba i zaczynasz trząść się jak osika. Każde włókno twego jestestwa przenika przemożna chęć ślepej ucieczki.
Łowca poczuł krew ofiary i teraz nadchodzi, by przypieczętować twój los.