Wiekowa starucha wydaje z siebie upiorny wrzask, kiedy udaje ci się zapobiec jej bezbożnemu rytuałowi. Pokój rozpada się. Każda jego cząstka zostaje porwana przez strumień czasoprzestrzeni. Ciasne, pochylone ściany odsłaniają otchłań czającą się poza granicami naszego świata. Istota, która niegdyś była Keziah Mason, mamrocze paskudną klątwę w chwili, gdy jej zniekształcone ciało zostaje wciągnięte w pustkę. Kawałek po kawałku deski podłogi pod twoimi stopami również obracają się wniwecz. Wreszcie zostajesz porwany – przyciąganie gwiazd – zabłocony zaułek – flet w lesie – grzmiąca otchłań – spojrzenie obserwatora – Wieża – zielone zbocze – czarny wir – krzyk oskarżonego – fletnie – trzy strzały – ofiara – brzęczący dzwon – wywyższenie – i wylatujesz z anomalii, boleśnie lądując na podłodze.