Ścigasz swój cel aż do wąskiej alejki, mijając po drodze kilka ciężkich, metalowych bram. Ten ślepy zaułek, plac otoczony ze wszystkich stron starymi domami. Kiedy zamykasz za sobą bramę i odwracasz się do cienistej sylwetki, zaczyna już świtać. Niebo jaśnieje i unosisz dłoń, żeby osłonić oczy przed pierwszymi promieniami słońca. Mężczyzna, którego ścigałeś, zlewa się z cieniami i znika, jakby przegonił go blask dnia. Przeszukujesz dziedziniec, ale tajemniczej postaci nigdzie nie ma. Zamierzasz już odejść, kiedy dostrzegasz tabliczkę przy czerwonobrązowych drzwiach na szczycie stromych, wąskich schodów. Widniejące na niej nazwisko to "N. Engram".